Popkultura, Internet, gry, filmy, seriale, muzyka, książki, planszówki. Wszystko co pozwala oderwać mi się od rzeczywistości.
Szukasz Gry dla dzieci na Xbox Game Pass? Sprawdź w co grają moje córki (rocznik 2007 i 2013) i czy nadają się dla Twoich pociech.
Kupiłeś Xbox z usługą Game Pass i chcesz zainstalować coś dzieciom, żeby nikt się nie czepiał, że tak naprawdę to Ty będziesz najwięcej grał? Spokojna twoja rozczochrana, ogarniemy parę propozycji i nikt się nie zorientuje!
Czytaj Więcej „Gry dla dzieci na Xbox Game Pass – listopad 2020”
Trudno w skrócie napisać o tej produkcji, bo jest to praktycznie kilka gier w jednej. Spróbuję wyjaśnić dlaczego, ale przyda nam się pewien kontekst. O czym właściwie jest ta gra?
Oficjalny opis gry to: „Spiritfarer® to przyjemna gra typu management o umieraniu. Jako przewoźniczka umarłych budujesz łódź i przemierzasz świat, opiekując się towarzyszącymi Ci duchami i prowadząc je przez mistyczne morza w zaświaty.”.
Czytaj Więcej „Spiritfarer to „przyjemna gra typu management o umieraniu” (Xbox, Switch, PS, PC)”
Gry są ze mną przez całe życie. Wiem jaka to świetna zabawa, dlatego staram się nimi zarażać innych. W podstawówce zdarzało mi się robić własne proste gry planszowe, tworzyć z kolegami swoje systemy RPG albo pisać ekonomiczne bieda-strategie na moje Atari STE (jedna z nich była o prowadzeniu… salonu komputerowego, w którym zresztą trochę pracowałem :)). Wymyślanie światów, zasad i gier to kupa zabawy.
Kiedy moja pierwsza córa podrosła i szukałem sposobów spędzania z nią czasu pomyślałem, żeby coś dla niej stworzyć. To było bardzo proste, zajęło mi pół godziny ale radość dziecka – nieoceniona. Od tego czasu moje córki nie raz prosiły mnie „tato zrób mi jakąś grę”.
Kilka z tych planszówek nigdy nie zostało sfotografowanych, ale przeglądając stare fotki znalazłem kilka fajnych projektów.
To nic, że rysowanie to zwykle pół godziny a przejście góra 10 minut – uważam, że to dobry pomysł na jesienno-zimową nudę. Dziecko najpierw dopytuje co to będzie za gra a potem z wypiekami na twarzy próbuje ją przejść. Przy odrobinie kreatywności mogą one nawet pełnić rolę edukacyjną (nauka dodawania) albo wprowadzać w świat gier typu RPG czy przygodówek. Jak zobaczycie na fotkach w niektórych labiryntach są sklepy, skarby i klucze a dotarcie do wyjścia wymaga kilkukrotnego przemierzenia wszystkich zakamarków albo rozwiązania wielu prostych działań
Może ktoś z Was robi dla dzieci gry planszowe, jakieś ręcznie robione zabawki? Podzielcie się w komentarzach.
Więcej polecanek ode mnie: filmy, seriale, gry, muzyka, książki, planszówki
[…]
Widząc tę pozycję w empiku moje myśli od razu popłynęły w stronę stereotypów o japońskich korporacjach. Stres, harówka, brak życia poza pracą, Karoshi. Warto było przekonać się, że to nie do końca prawda. Obraz w książce był w kilku „drobnych” szczegółach zupełnie inny. Znalazłem w niej sporo ciemnych ale też i jasnych stron japońskiego pomysłu na prowadzenie interesów i zarządzanie firmową załogą.
Czytaj Więcej „Książka „Planeta K. Pięć lat w japońskiej korporacji””
Po pierwsze (drugie i trzecie): o tym serialu powinno się zdecydowanie więcej mówić! Ludzie powinni to oglądać zamiast pić alkohol po pracy, powinni puszczać to w szkołach jako kurs przygotowania do życia w rodzinie! Dlaczego media milczą?!
Czytaj Więcej „Modern Family (Netflix)”
Dziś mamy dla państwa nie lada gratkę. Wywiad z pierwszym ocalałym uczestnikiem programu kosmicznego Kindred Aerospace a jednocześnie konsultantem najnowszej gry video od tej firmy.
Prosimy o szczerą i wyczerpującą opowieść – co się dokładnie wydarzyło?
Taaak. To może zacznę od początku.
Obudziłem się z bólem głowy, średnio pamiętając jak zakończyła się wczorajsza firmowa impreza. Było dużo alkoholu, głośnych rozmów i chyba jakiś zakład.
Głowa łupała w rytm regularnego dźwięku. Wokół mnie migały lampki, szumiały komputery i rozlegało się denerwujące pikanie.
Coś było bardzo, ale to bardzo nie tak.
Czytaj Więcej „Journey to the Savage Planet”
Staram się nie emocjonować za bardzo przeczytanymi książkami. Nie nadużywać określeń typu „ta książka zmieniła moje życie” albo „wywróciła świat do góry nogami”. Przy „Factfulness” jest to jednak wyjątkowo trudne. To co ta książka robi z czytelnikiem jest bowiem naprawdę ciekawe. Po jej ukończeniu naprawę mam wrażenie jakby ktoś szerzej otworzył mi oczy i rzucił więcej światła na otaczający nas świat.
Czytaj Więcej „Factfulness, czyli jak zostać możliwistą”
Zapraszam do minirecenzji gry, którą ostatnio odkryłem na wyprzedaży za dyszkę. Patrząc na filmik (zwiastun) oraz zrzuty ekranu pomyślałem, że wygląda nawet sympatycznie i może nada się dla młodszej córki. To nic, że na 10 takich zakupów co najmniej 8 kończy się tym, że gra okazuje się strasznym crapem. Liczyłem na łut szczęścia i, o dziwo, udało się!
Co więcej – wpis ten ma drugie dno, dotyczące dyktowania tekstu do telefonu, szczegóły na samym dole.
Czytaj Więcej „Woodle Tree Adventures – Xbox One”
Oglądaliście kiedyś Dynastię? Śledziliście losy rodziny Carringtonów i rozdziawialiście paszczę na widok ich domów, aut, odrzutowców i czego-tam-jeszcze? Dyskutowaliście po odcinku że „no popatrz, on ją z tamtym i tu a ten tamtego z ojcem ją, w ogóle ja cię kręcę, niezła z niej suka”?
Pewnie wydaje się Wam, że nie tęsknicie do tego klimatu. Może gatunek „obyczajowe seriale o problemach pierwszego świata” jawi się wszystkim jako śmieszny, niepotrzebny i nieciekawy. Jeśli tak to pozwólcie, że zmienię Wasze zdanie na ten temat.
Czytaj Więcej „Sukcesja (HBO GO)”
Co tu dużo gadać. Oglądaliście już Fleabag? Pewnie nie bo nie chciało się Wam zakładać konta na Amazon Prime Video specjalnie dla jakiegoś nieznanego serialu? Błąd!
Na szczęście teraz macie szansę zrozumieć jaka was omija frajda. Serial Crashing ma bowiem same zalety:
Czytaj Więcej „Crashing (Netflix)”
Jeśli, nudzą was „normalne” seriale, to dobrze trafiliście. Już sama czołówka daje do zrozumienia, że autorzy chcą nam zaserwować ciekawą mieszankę. Krótka i nerwowa, z muzyką idealną pod film akcji czy kryminał, ale przebitkami jak z dokumentu o robaczkach i roślinkach. Za nią kryje się opowieść o człowieku, którego niespotykana cierpliwość wystawiana jest na coraz to bardziej absurdalne próby.
Gösta (czytaj: Joosta) to uprzejmy, sympatyczny i pomocny młody człowiek. Z zawodu szkolny psycholog. Właśnie zaczął pracę w nowym miejscu. Domek na skraju lasu, małe miasteczko, odpoczynek od zgiełku miasta, czego chcieć więcej?
Czytaj Więcej „Gösta (HBO GO)”
Dziennik 29 to zasadniczo 63 różnorodne zagadki, przypominające trochę test na inteligencję wymieszany z jakąś szczątkową fabułą. Szczątkową ale jednak dość klimatyczną, bo wprowadzenie do zabawy to między innymi taki filmik:
