Coraz częściej przerzucamy zdjęcia z aparatu cyfrowego lub komórki na komputer, wysyłamy je znajomym, nagrywamy na płytę cd lub dvd żeby odtworzyć gdzie indziej. Czy jednak wiemy co to są cyfrowe zdjęcia? Poniższy tekst ma za zadanie wprowadzić czytelnika w absolutne podstawy, które pomocne są w tych operacjach.

zgrywanie zdjęć z aparatu na komputer

To najczęściej zadanie o tyle proste, że aparaty są dostarczane z odpowiednim oprogramowaniem, które służy do zgrywania fotek na dysk komputera. Ponieważ każdy producent realizuje to na swój sposób nie będziemy się wgłębiać w szczegóły techniczne. Ważne jest aby wiedzieć gdzie zdjęcia się znajdują na dysku naszego komputera. Aby dowiedzieć się więcej o plikach na naszym komputerze przeczytajmy ten tekst (wkrótce)

pliki ze zdjęciami

Kiedy mamy już zdjęcia na komputerze, powinniśmy dowiedzieć się nieco o formatach, wymiarach, rozmiarach, jakości i kompresji. Jeśli te terminy są dla ciebie nieznajome, poniżej mały słowniczek:

Format zdjęcia – chodzi o to w jakim (z wielu dostępnych) formacie nasz aparat zapisuje zdjęcie. Większość popularnych aparatów zdjęcia przechowuje jako pliki w formacie JPG, czasem spotyka się skrót JPEG. Popularność tego formatu bierze się głównie z tego, że JPG to format ‘kompresujący’ fotografie, dzięki czemu na karcie pamięci mieści się wielokrotnie więcej zdjęć niż w innych formatach.

Wymiar zdjęcia to jego szerokość i wysokość wyrażona w pikselach, czyli punktach na ekranie monitora. Przykładowo zdjęcie o wymiarach 640 na 480 pikseli możemy wyświetlić na ekranie o takiej samej lub większej rozdzielczości, bez konieczności jego zmniejszania.

Rozmiar lub Wielkość mówi nam ile plik zawierający fotografię zajmuje miejsca na dysku, cd, dyskietce, karcie pamięci aparatu bądź innym nośniku. Zazwyczaj im wyższa jakość (niższa kompresja) i wymiary zdjęcia tym większy rozmiar. Rozmiary plików mają duże znaczenie przy przenoszeniu lub przesyłaniu przez internet zdjęć. Im większe rozmiary plików tym mniej zmieści się zdjęć na karcie pamięci aparatu, pendrive usb, dysku CD i tak dalej. Duże pliki wolno przesyłają się przez mail czy internet, sprawiają też kłopot osobom odbierającym pocztę i oglądającym strony na wolniejszym łączu.

Często wgrywając zdjęcia na serwisy internetowe jesteśmy proszeni o nie wysyłanie zdjęć powyżej pewnego rozmiaru i/lub wymiaru. Jeśli dana aplikacja nie zmienia tych parametrów samodzielnie, musimy zrobić to za nią. Jeśli nie wiesz jak to zrobić, zapraszam do ćwiczenia – zmiana rozmiarów i wymiarów zdjęć (wkrótce)

Zdjęcia robione popularnymi aparatami zazwyczaj są zapisywane w plikach formatu JPG, czasem TIFF lub w wypadku bardziej profesjonalnych – RAW. Skupmy się na JPG. Jest to popularny standard zapisu fotografii i wszelkich obrazów. Pliki JPG można otworzyć na każdym komputerze z systemem windows, linux, mac os i innych. Telefony komórkowe, przenośne odtwarzacze video, stacjonarne DVD, palmtopy – niemal każde nowoczesne urządzenie z kolorowym ekranem potrafi pokazać plik JPG.

Format JPG pozwala na sterowanie ‘poziomem kompresji’, w niektórych programach nazywane jest to ‘jakością’ obrazu. Ustawienie tej jakości na 100 jest równoznaczne z brakiem kompresji, a na 0 – maksymalną kompresją (zdjęcie jest wtedy bardzo mocno zanieczyszczone, ale też o wiele mniej zajmuje na dysku).

Nowoczesne aparaty robią zdjęcia o sporych wymiarach. Zależnie od matrycy mogą to być 2272 × 1704, 1600 × 1200 i wiele innych większych i mniejszych wymiarów.

Wiele programów służących do podglądu zdjęć pokazuje rzeczywisty wymiar zdjęcia, a także, jeśli zdjęcie jest większe niż rozdzielczość naszego ekranu, automatycznie dopasowuje je tak aby się mieściło na monitorze w całości.

Co zatem określamy jakością pliku JPG? Jest to, najkrócej mówiąc, stopień kompresji pliku. Plik ze zdjęciem zapisany w sposób nieskompresowany zajmowałby wiele megabajtów – a co za tym idzie na karcie aparatu mieściłoby się mało zdjęć (np. 10 zamiast 200). Kompresja daje nam wielokrotne zmniejszenie rozmiaru pliku, bez widocznego pogarszania jakości zdjęcia. Nie należy jednak się oszukiwać – zbyt mocna kompresja jest widoczna, w postaci różnych nienaturalnych przebarwień, poszarpanych krawędzi i ‘zabrudzeń’.

A więc im stopień kompresji większy, tym jakość gorsza. To, czy dany stopień kompresji jest dla nas akceptowalny, musimy już zdecydować sami. Jednak ważne jest aby zapamiętać, że zapisując zdjęcia w formacie JPG warto sprawdzić, czy stopień kompresji nie jest ustawiony zbyt wysoko. Przykładowo zdjęcia z kiepskiego aparatu w komórce, mimo ustawienia najniższej kompresji, nie zyskają na jakości, ale ich rozmiary wzrosną wielokrotnie – zamiast 30kB urosną nam do 300kB, a więc 10 razy więcej, bez żadnych widocznych zysków. Dlaczego?

Jeśli chcemy wysłać zdjęcia komuś kto oglądnie je tylko na komputerze bądź na telewizorze, powinniśmy zadbać o to, aby nie wysyłać mu fotografii przekraczających znacznie rozdzielczość ekranu. Dlaczego? Ponieważ mniejsze zdjęcia zajmują mniej miejsca na dysku, krócej przesyłają się przez internet, a zbyt duże mogą być problemem dla osób nie radzących sobie z komputerem.

(wkrótce)