Jak myślicie, ile oszczędzamy korzystając z p2p? Trudno chyba policzyć, na przykładzie mojego znajomego mogę powiedzieć – sporo. O ile nie jesteś maniakiem zbierania oryginalnych wydań, ale lubisz mieć nowe płyty, filmy, programy, gry – możesz wszystko to mieć w abonamencie za internet.

Szybkie łącze można mieć w granicach 100zł miesięcznie lub taniej. Doliczmy koszt poboru prądu komputera za 30 dni (polecam do tego celu jakąś słabiutką maszynkę z dużym dyskiem), zapas płyt DVD no i jednorazowo zakup stacjonarnego DVD obsługującego Divx (o wiele wygodniejsza sprawa niż oglądanie z komputera).

Zakładając że komputer jakiś tam macie to inwestycja kilkuset złotych zaowocuje masową, gargantuiczną lawiną nowości na Waszych dyskach.

Dziennie można ściągnąć kilkanaście płyt audio, kilka filmów lub gier. Od razu opracujcie sobie system katalogowania i przechowywania kopii. To pomaga kiedy kolekcja urośnie w parę setek a potem tysiąc i więcej płyt.

Po co to piszę? Bo coraz częściej dopada mnie… to znaczy mojego znajomego myśl pod tytułem “Na ch.. mi ten cały szajs?”.

Oglądam… mój znajomy znaczy się ogląda z żoną pirackie “Monachium” Spielberga. Fajny film. Nagrywany z kamery w kinie. We Włoszech. Dubbing co prawda też włoski, no ale napisy są polskie przecież, ściągnięte z internetu. A może raczej polskawe. No ale i tak lepsze niż ostatnio w jakimś filmie (zapomniałem jak się nazywa bo za dużo ich oglądam chyba), gdzie autor tłumaczenia “ze słuchu” najwyraźniej nie mył uszu, albo nie chodził do podstawówki. O literówkach które można sprawdzić w głupim Wordzie nie wspomnę.

Co tam, dobrze że są chociaż jakiekolwiek napisy. Gorzej, że aby spokojnie i bez nerwów oglądnąć jakiś film z rodziną muszę go najpierw sprawdzić po kryjomu na moim super-duper odtwarzaczu za Manty 200zł. Inaczej skur..syn na 100 procent zawiesi się podczas najważniejszej sceny filmu, zazwyczaj pod koniec płyty. Albo na początku – często przesuwając napisy o 5 minut wprzód lub w tył. Za to każdy film oglądam 2 razy. To chyba dobrze, co nie? Kulturalny będę psia mać, a co!

Muzykę to chociaż słucham sam. Nie wyśmieje mnie rodzina kiedy usłyszy gulgotanie zamiast perkusji, miks utworów zamiast najnowszej płyty Ministry, sprytnie przygotowane fałszywki.

Do dupy z takim oglądaniem. Z takimi tłumaczeniami. Z taką muzyką, której i tak nie dam rady przesłuchać przez całe życie. Ja chcę film oglądnąć a nie z drżącym sercem modlić się ‘odczytaj tę płytę sukinsynu…’. No i jeszcze świadomość że okradam autora, też nic miłego.

Więc ile oszczędzamy? Ile czasu na wypalanie, przekodowywanie, szukanie sensownych napisów, sprawdzanie czy dvd poradzi sobie z nowym kodekiem; ile siwych włosów podczas oglądania; ile pieniędzy na coraz to nowsze gadżety za pomocą których wpompujemy sobie skradzioną własność do mózgu?

Może nawet oszczędzamy za dużo?